امروز در وب لاگ ها خیلی دنباله مطالبی در مورد سرگی آیزنشتین گشتم
ولی جز چند مطلب ابتدایی چیزی پیدا نکردم امروز می خوام در مورد این
کاگردان کمی هر انچه می دانم بگم.که شما هم بیشتر اشنا بشید.
اول مقدمه ای از زندگی این کاگردان می گم:
آغاز زندگی هنری ایزنشتین رو میتوان در تاتر جستجو کرد
ایزنشتین در ابتدا هیچ قصدی به آموختن هنرهای دراماتیک نداشت
و تصمیم داشت شغل پدرش رو دنبال کند ویک مهندس معمار از اب در اید.
اولین شغلی که او اختیار کرد طراحی در تماشاخانه ی فرهنگی بود
سپس کاگردان صحنه شد وکمی بد به سوی فیلم و سینما کشیده شد.
او عطش سیری ناپذیری برای بررسی رموز هنر داشت.(عجب ترجمه ای)
سرگی وقت زیادی رو برای آموختن زبان ژاپنی صرف کرد.
خب بگذریم در جایی خوندم ک سرگی در یکی از جلسات تمرین تاتر
پسر هفت ساله ای رو دید که اغلب به جلسات تمرین می اومد
سرگی در ایم مورد می گه:
در یکی از جلسات من به او نگاه کردم و از حالت چهره ی او یکه خوردم
نه فقط در چهره ی ان پسر حالتهای صوری و بازیهای چهره های نمایش
انعکاس یافته بود بلکه همه ی انچه که در ان صحنه اتفاق می افتد در
سیمای ان بچه منعکس می گشت….
ایزنشتین عقیده دارد که تماشاگر بالغ نیز مانند ان کودک در تجربه بازیگران
شرکت می جوید.
تنها تفاوت بین کودک و تماشاگر بالغ ان است که که افراد بزرگ غالبا
دارای تسلط بیشتری روی حالات ظاهری خود می باشند وبهتر می توانند
حالات عاطفی خود را پنهان سازند در حقیقت احساساتی را که تماشاگر
تجربه می کند برای او واقعیت می باشد در حالی که می دانیم که بازی
بازیگر روی صحنه ساختگی است.(نظر شما چیه؟)
ایزنشتین در تاریخ سینما جهان از دو نظر سهم به سزایی دارد یکی از
ان نظر که خود به عنوان یک فیلم ساز برجسته ی در جهان شهرت دارد
و دیگر از ان جهت که در مواردی نظری و فلسفی سینما دارای نوشته های
ارزنده ای است.
به نظر من بهترین نوشته های ایزنشتین فیلم های اوست
و جاذبه فیلم هایش بهترین دلیل است.
(فکر کنم عده خاصی با من موافق باشند در مورد جاذبه فیلم او)
ایزنشتین مقالات و کتاب های زیادی رو دارد که بعد ها بیشتر
توضیح میدم.
یکی از نمونه های عالی برای کار های او می توان به فیلم
رزم ناو پو تمکین اشاره کرد که من به شخصه هر وقت نگاه می کنم برام
تازگی دارد انگار نه انگار که در سال 1925 نمایش داده شده است.
اطلاعات در مورد این کارگردان بزرگ بسیار وحوصله شما کم….